Ducati StreetFighter: Μια δεκαετία μετά…

Οι λόγοι που με κάνουν να γράψω το σημερινό κείμενο δεν είναι ούτε η έλευση της νέας γενιάς των StreetFighters V4 (το οποίο και θα αναλύσουμε από την νέα χρονιά) από το Borgo Panigale, ούτε οι υποσχέσεις για επερχόμενο V2. Νομίζω ότι δεν θα μπορούσε να βρεθεί καλύτερη ημερομηνία από αυτή, για να αναφερθώ σε αυτήν την μοτοσυκλέτα…

Ducati StreetFighter v4

30 Δεκεμβρίου 2009. Η ημέρα που πολιτογραφήθηκε το fighter και πέρασε στα χέρια μου.  Μια, ας πούμε εκρηκτική, μέρα, όπως το πρώτο “ροπιασμα” του L2… Και το συναίσθημα παραμένει το ίδιο, ακόμα και μια δεκαετία αργότερα. Και ίσως και για πολλές ακόμα δεκαετίες.

Από το 2009 και μέχρι την στιγμή που μιλάμε, στην δεύτερη γενιά του μοντέλου αυτού, υπάρχει πάντα μια αίσθηση νεανικότητας, ίντριγκας και έντονου ενδιαφέροντος γύρω από αυτό το συγκεκριμένο μοντέλο της Ducati. Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα στοιχεία που το χαρακτηρίζουν, το Streetfighter, είναι περισσότερο (ή λιγότερο) μια γυμνή εκδοχή της εκάστοτε διθυραμβικής SBK από την Bologna. Ωστόσο, οι μικρές διαφοροποιήσεις και προσθήκες που διαθέτει καθώς και ο σχεδιασμός του, προκαλούν μια ιδιαίτερη αγάπη προς την μοτοσυκλέτα αυτή.

Τι αντιπροσωπεύει όμως ο όρος StreetFighter και γιατί το επέλεξαν οι γείτονες? Ας ρίξουμε μια ματιά στην Αγγλία των ’70ies: Τα cafe racers έχουν πλημμυρίσει τις pubs. Στον αντίποδα, η πλήρης αντίθεση. Αντί για απλές μοτοσικλέτες, τα Streetfighters εξελίσσονταν με την αφαίρεση των πλαϊνών fairings και των clip-on από τις σπορ μοτοσικλέτες. Ο λιτός χαρακτήρας και το όμορφο design είναι μόνο εν μέρει ο λόγος ως προς το γιατί τα Streetfighter είναι τόσο δημοφιλή.

Ιταλία 2008: Ανακοινώνεται το πρωτότυπο μοντέλο και το 2009 κυκλοφορεί η έκδοση παραγωγής, δίνοντας λίγο-πολύ στους οπαδούς της εταιρίας, και φανατικούς του είδους, αυτό που πραγματικά ή θελαν και ζητούσαν για τον συγκεκριμένο τύπο μοτοσυκλέτας: Μια μοτοσυκλέτα ωμή, η οποία δεν ήταν υπερβολικά γρήγορη μεν, όπως το SBK, αλλά με φοβερές αναλογίες. Υδρόψυκτος 1099cc L-twin Testastretta κινητήρας, με την τελική ταχύτητα των 240 Χλμ/ώρα και 155 ίππους. Αρκετά εντυπωσιακός. Στεγνή η μοτοσυκλέτα έχει βάρος από 167 έως 169kg και έτσι εξασφαλίζεται φοβερή επιτάχυνση, μοναδικό χαρακτηριστικό στο project αυτό. Εδώ αξίζει να επισημάνουμε την απουσία, από πλευράς οδήγησης, ενός slipper συμπλέκτη, αν και αυτό αποτελεί μια άνω τελεία στο σύνολο του σχεδιασμού της μοτοσυκλέτας αυτής.

Η οδήγηση του αρχικού Streetfighter ήταν από την πρώτη στιγμή μια πολύ ευχάριστη εμπειρία και ήταν εξίσου συναρπαστική τόσο σε κλειστές και μακρινές διαδρομές όσο και σε χρήση εντός πίστας. Το κράτημα είναι στα γνωστά πολύ καλά επίπεδα αλλά, όπως στο  Hypermotard, πάσχει από έλλειψη προστασίας από τον αέρα. Δεδομένου ότι το Streetfighter έχει σχεδιαστεί να πάει σε υψηλές ταχύτητες , αυτό από μόνο του είναι μια αρκετά μεγάλη υπόθεση, αν και δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να επηρεάσει την συνολική βαθμολογία της δημιουργίας αυτής. Ο εξοπλισμός βρίσκεται πραγματικά σε πολύ καλά επίπεδα από την πρώτη στιγμή αν και η έλλειψη, στο βασικό μοντέλο, του traction control είχε ως αποτέλεσμα αρκετά επικριτικά σχόλια εκείνη την εποχή. Κι όσον αφορά τα γεωμετρικά του χαρακτηριστικά? Το πλαίσιο του προέρχεται από το 1198, αλλά διαθέτει γωνία 25.6 μοιρών αντί των 24.5 του SBK και το ψαλίδι του είναι 35 χιλιοστά μακρύτερο, προσθέτοντας σταθερότητα κι ανταπόκριση.

Και μια δεκαετία μετά? Ποια είναι η επίγευση που σου αφήνει η μοτοσυκλέτα αυτή? Μπορούν να αποτυπωθούν στο χαρτί τα συναισθήματα που σου χαρίζει ένα fighter..? Λαμβάνοντας υπόψη ότι η συμβίωση μαζί του προϋποθέτει πολύ σοβαρές αποφάσεις, αποφάσισα να καταγράψω, εν έτη 2019 πλέον, τα συναισθήματα που πήρα από το πρώτο λεπτό μιας προαποφασισμένης βόλτας στο δικό μου το βουνό, μέχρι την ώρα που γύρισε ο διακόπτης, έκλεισαν τα φώτα και εξαντλημένοι μηχανή και οδηγός γύρισαν στο κάστρο τους, για ανασύνταξη δυνάμεων!!!

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά.

Η πίεση της εβδομάδας? Ανυπόφορη: Εργασιακό περιβάλλον… κοινωνικές υποχρεώσεις… οικογένεια…

Η απόδραση? Επιβεβλημένη! Ανάσα!!!

Σαββατιάτικη βόλτα λοιπόν. Πρωινή. Και στην φαρέτρα μου κράνος, εξοπλισμός, καφεδάκι και μια φωτογραφική (για το υπέροχο κι αγαπημένο μου βουνό, με την μαγική του διαδρομή). Και στον αντίποδα, η στιγμή να ξυπνήσει το θηρίο. Έτσι, για να σου φτιάξει την μέρα με το καλημέρα! H σατανική ματιά του, καθηλωτική. Η ανάσα του, καυτή. Και ο παλμός του, διαπεραστικός!

Ready4Action !!!

Από τα πρώτα κιόλας μέτρα, αφήνεσαι στην δύναμη του κινητήρα. Και όσο τα χιλιόμετρα στην εθνική περνούν, τόσο ο Testastretta σε παρασύρει στον ρυθμό του. Η σιγουριά στον τρόπο που ρολάρει αυτή η μοτοσυκλέτα είναι χαρακτηριστική και απαράμιλλη. Και κάπου εκεί, αφού κινητήρας και muscle memory έχουν όμορφα σεταριστεί, έρχεται η ώρα που το fighter ετοιμάζεται να βολτάρει στο φυσικό του περιβάλλον. Η ευθεία δίνει την θέση της στους ορεινούς επαρχιακούς δρόμους και οι αλλαγές των ταχυτήτων γίνονται απλά α π ο λ α υ σ τ ι κ έ ς!!!

Ορμάς μέσα στην κάθε στροφή, πλημμυρισμένος από επιτάχυνση και θόρυβο. Κι ο χρόνος διαστέλλεται όσο πιο βίαιος γίνεται ο δεξιός καρπός.

Και όση ώρα γράφω τα παραπάνω, τόσο πιο έντονα σκέφτομαι ότι ίσως τελικά ο όρος Naked να μην είναι δόκιμος για τούτο εδώ το πλάσμα του Borgo Panigale. Ίσως ο χαρακτηρισμός του ως Stripped SBK να είναι αρκετά πιο δόκιμος. Ένα εντυπωσιακά σέξι κομμάτι βιομηχανικού σχεδιασμού. Τόσο σέξι όσο και προκλητικό, εκδικητικό… Σκληρό.

Όχι, δεν είναι μία SBK που θα ξεκουράσει τους καρπούς σας.

Όχι! Ούτε για την εργονομία του φημίζεται.

Όχι, δεν είναι η μοτοσυκλέτα για να βολτάρετε με το άλλο σας μισό.

Όχι, δεν είναι ούτε η μοτοσυκλέτα για όλα τα terrain.

Φημίζεται όμως για τον τρόπο που σε προδιαθέτει να το οδηγήσεις! Για τον τρόπο που στρίβει και κινείται. Εκεί δείχνει και τον αληθινό του εαυτό, κατασπαράζοντας τα όποια ελαστικά, γίνεται ένα με το apex της στροφής, εξαπολύοντας ροπή και δύναμη στην έξοδο αυτής.

Εν κατακλείδι, στην περίπτωση του Ducati Streetfighter πρέπει να γίνει κατανοητό ότι μιλάμε μόνο για την μία πλευρά του νομίσματος. Με πρωτοφανή χαρίσματα, αποτελεί μια επιλογή για όσους επιζητούν απλά την μοναδικότητα.

Και σε ποια κατηγορία εντάσσεται λοιπόν η μοτοσυκλέτα αυτή?

Το Streetfighter δεν είναι ένας λύκος με στολή προβάτου. Είναι ένας λύκος “γυμνός”…!

RIDE ON!

Σπυρόπουλος Δημήτρης.



Frankie1099

20 και πλέον χρόνια μοτοσυκλετιστής. Για περισσότερα απο 20 χρόνια ονειρευομαι στους 2 τροχους... και δεσμοδρομικά! Διαχειριστής και ιδρυτικό μέλος των DesmoRiders, σε όλη μου την ζωή ζώ δίπλα σε ιταλικές δημιουργίες. Είτε στους 2 της Μπολώνια, είτε στους 4 τροχους του Μιλάνου (εδω και 3 -πλεον- γενιές...). Καλούς Δρομους σε όλους! Επικοινωνείστε μαζί μου στο Frankie1099@outlook.com.


'Ducati StreetFighter: Μια δεκαετία μετά…' has no comments

Be the first to comment this post!

Would you like to share your thoughts?

Your email address will not be published.

© Copyright TheItalianJob.gr | All Rights Reserved