Αναλύοντας την Παράδοση της Ιταλικής Σχολής Μοτοσυκλέτας

Η Βόρεια Ιταλία παράγει τα περισσότερα ‘oggetti di lussuria’ (ή αλλιώς αντικείμενα λαγνείας) από οπουδήποτε άλλη περιοχη στην Ευρώπη και όχι μόνο.
Αυτό είναι ιδιαίτερα εμφανές στην κοιλάδα που βρέχεται από τα ποτάμια Po, Adda και Ticino, μια περιοχή που συνορεύει νότια με τον Άγιο Μαρίνο, το Μιλάνο, δυτικά με το Τορίνο αλλα και τις Άλπεις στα βόρεια. Εκεί, θα βρείτε μια εκπληκτική σειρά από αξιοσημείωτα ιταλικά brands όπως: Armani, Gucci, Versace. Nordica, Vibram, Campagnolo. Ferrari, Lamborghini, Maserati. Και φυσικά, η Ducati, η MV Agusta, η Moto Guzzi, η Bimota καθώς και η Alpinestars, η Dainese, η Sidi και η Spidi. Και όλα αυτά τα εργοστάσια αποκαλούν την περιοχή αυτή ως σπίτι τους.  Ενδεικτικό της αγάπης τους για την ευρύτερη περιοχή και τους ανθρώπους της. Μόνο τυχαία δεν είναι άλλωστε και τα λόγια του Ιταλού συνθέτη Giuseppe Verdi: ‘Μπορείτε να έχετε το σύμπαν αν εγώ μπορώ να έχω την Ιταλία’.

O ποταμός Po στην Βόρεια Ιταλία.

Αντίστοιχα λοιπόν, μόνο έκπληξη δεν αποτελεί και η  συγκέντρωση των εργοστασίων παραγωγής μοτοσυκλέτας αλλα και η όλη, καταπληκτική ιστορία της μοτοσικλέτας στην ευρύτερη περιοχή γύρω από την κοιλάδα του Po, της Βόρειας Ιταλίας. Η περιοχή υπήρξε βιομηχανική μονάδα ισχύος για δεκαετίες και ήταν αυτή, η οποία ώθησε την Ιταλία στο όγδοο καλύτερο ΑΕΠ στον κόσμο.
Η οικονομική ιστορία της Ιταλίας είχε τα σκαμπανεβάσματα της τα τελευταία 150 χρόνια. Οι ποταμοί των Άλπεων τροφοδοτούσαν τα πρώτα εργοστάσια στα τέλη της δεκαετίας του 1880, με την μηχανική και την ναυπηγική να αναπτύσσονται και να αποτελούν κινητήριο μοχλό στις αρχές της δεκαετίας του 1900. Ο πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος όμως και η επακόλουθη απογοήτευση αποδυνάμωσαν την εκκολαπτόμενη βιομηχανική υποδομή της Ιταλίας και ο αδυσώπητος βομβαρδισμός κατά τη διάρκεια της εισβολής του 1943 την διέλυσαν…
Το 1948, το σχέδιο Marshall διέθεσε περίπου 1,2 δισεκατομμύρια δολάρια για την ανάκαμψη της Ιταλίας – παράλληλα με μια επένδυση ύψους 13 δισεκατομμυρίων δολαρίων στη Δυτική Ευρώπη συνολικά. Το ποσό αυτό αντιστοιχεί σε περισσότερα από 100 δισεκατομμύρια δολάρια σήμερα και τα χρήματα αυτά βοήθησαν στην βιομηχανική αναγέννηση της Ιταλίας κατά τα τέλη της δεκαετίας του ’50 και του ’60 και συνέβαλαν στην εκπληκτική ανάπτυξης της Ιταλίας.
Φυσικά, μια ζωντανή οικονομία, ένα εργοστάσιο, ακόμα και η εκάστοτε βοήθεια δεν σε καθιστούν αυτόματα ως δημιουργό… oggetti di lussuria. Για παράδειγμα, αυτά τα στοιχεία από μόνα τους δεν δημιούργησαν την όμορφη ,αλλά παράλληλα brutal, απλότητα των Super Sport Ducati του Taglioni ή την πρωτοφανή -για τα επίπεδα της εποχής- λειτουργικότητα της motocross μπότας της Alpinestars. Ούτε αποτέλεσαν την βάση για την σχεδίαση των αισθησιακών στοιχείων του ανθρώπινου σώματος που αποτυπώθηκαν με την χύτευση κράματων μετάλλων για την σύνθεση της MV Agusta F4 του Massimo Tamburini. Υπάρχει κάτι άλλο εδώ – κάτι δραματικό αλλα και προσωπικό ταυτόχρονα. Είναι ζήτημα κουλτούρας που φτάνει βαθιά στην ιταλική ιστορία. Στην τέχνη, στη γλυπτική, στην ικανοποίηση που προκύπτει από την δημιουργικότητα και την αληθινή δεξιοτεχνία.
«Οι Ιταλοί δημιουργούν τα αντικείμενα εκείνα, τα όμορφα αντικείμενα, αυτά που όλοι θέλουν να χρησιμοποιήσουν, εκείνα που τους κάνουν να νιώθουν καλά«, αναφέρει χαρακτηριστικά ο γνωστός δημοσιογράφος μοτοσυκλέτας Alan Cathcart, ο οποίος ζει στην Ιταλία και μιλάει άπταιστα τη γλώσσα. «Είναι στο αίμα τους. Είναι στην κουλτούρα τους. Είναι η χώρα όπου η λειτουργικότητα πρέπει να ταιριάζει με τη μορφή και την προσωπικότητα της δημιουργίας.«
Italy motorcycle illustration

Δημιουργία του Mike McQuade

Το γνωρίζουν, το καταλαβαίνουν. Υπάρχει κάτι στο DNA τους, κάτι το οποίο εξασφαλίζει ένα πολύ υψηλό επίπεδο σχεδίασης και αισθητικής, δεξιοτεχνίας και υπερηφάνειας για το έργο τους.
Λειτουργικότητα που αντιστοιχεί στη μορφή, λοιπον… Ενας κομψός συνδυασμός που δεν επιτυγχάνεται εύκολα ούτε στον κόσμο του σχεδιασμού και δυστυχώς ουτε σε αυτόν της τεχνολογίας. Ίσως το καλύτερο παράδειγμα αποτελεί το έργο του τεράστιου Tamburini (1943-2014), του οποίου οι προσπάθειες με την Bimota στο Rimini, τη Ducati στη Bologna και την MV Agusta στο Varese με την πάροδο των χρόνων έθεσαν τα standards για τον σύγχρονο σχεδιασμό της μοτοσικλέτας. Από τη HB1, την πρώτο Bimota (με τον κινητήρα της CB750) μέχρι τη Ducati Paso και το απόλυτο project σχεδίασης 916, ή την εξαιρετική MV Agusta F4, ο Tamburini δημιούργησε περισσότερη… μοτοσυκλέτα  από ό,τι οποιοσδήποτε άλλος σχεδιαστής μοτοσυκλετών!!!
Αποτέλεσμα εικόνας για Tamburini

Ο ανθρωπος που άλλαξε την σχεδίαση της μοτοσυκλέτας: Massimo Tamburini (1943-2014)

«Η μορφή και η λειτουργία της μοτοσυκλέτας δεν μπορούν να διαχωριστούν«, δήλωσε ο Tamburini σε συνέντευξή του μετά την κυκλοφορία της F4. «Ένα καλά σχεδιασμένο κομμάτι πρέπει σίγουρα να είναι άψογα λειτουργικό. Οι δύο αυτές έννοιες μπορούν και πρέπει να υπάρχουν μαζί.«
Εκτός από τα εξαίσια σχήματα, ο Tamburini στήριξε τις απόψεις του για για το lightweight engineering χρόνια πριν από το ελαφρύ και πρωτοπόρο GSX-R750.
«Θυμάμαι μια συνάντηση στην Ιαπωνία με τη Suzuki«, είπε, «όταν ένας μηχανικός τους με ρώτησε πως πιστεύω ότι θα είναι η μοτοσυκλέτα του μέλλοντος. Θυμάμαι πολύ καλα την απάντησή μου: 750cc με τη δύναμη ενός 1000cc και το βάρος ενός 500cc. Αυτή ήταν η άποψή μου το ’83 και εξακολουθώ να την υπερασπίζομαι ακομα και σήμερα.«
Αυτή η άποψη αντικατοπτριζόταν πλήρως στις Bimota της δεκαετίας του ’70 και του ’80 και, παρά το χαμηλό αριθμό παραγωγής τους, οι ελαφριές και ισχυρές αυτές μοτοσυκλέτες επηρέασαν όλους όσους κατασκεύαζαν superbikes εκείνη τη στιγμή… Τελικά, μήπως η συζήτηση του Tamburini με τον μηχανικό βοήθησε την εξέλιξη του εξαιρετικά ελαφρού GSX-R750 το 1985..? Ενδεχομένως…
Οι Ιταλοί κατασκευαστές γνωρίζουν και βρίσκουν ο ένας τον άλλον. Οι σχεδιαστές συνήθως δουλέυουν σε ομάδες για ευκολία και οικονομία. Η περιοχή Veneto, και πιο συγκεκριμένα οι πόλεις Montebelluna, Asolo και Maser στους πρόποδες των Άλπεων – είναι ένα τέλειο παράδειγμα αυτής της δύναμης. Λίγο πιο μακριά, σε μια περιοχή που ειδικεύεται στην πεζοπορία, την ορειβασία και τις μπότες του σκι, η φιλοξενούνται πολλοί κατασκευαστές εξοπλισμού αναβατών moto, συμπεριλαμβανομένων των Alpinestars, Sidi, Gaerne, Dainese και Spidi.
Η Alpinestars ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1960, όταν ο Sante Mazzarolo άρχισε να κατασκευάζει outdoor υποδήματα στο Asolo. Με τη δημοτικότητα του motocross να εξαπλώθνεται ταχύτατα σε όλη την Ευρώπη τότε, ο Mazzarolo κατασκέυασε προηγμένες μπότες ειδικά για moto και διαφημίστηκαν πολύ όταν τις υιοθέτησε ο  Roger DeCoster . Ο γιος του Sante, ο Gabriele, ο οποίος ανέλαβε την εταιρεία το 1993 και την μετέτρεψε σε βιομηχανική μονάδα, αισθάνεται έντονα στην καθημερινότητα τις συναισθηματικές και ιστορικές επιρροές που βοήθησαν την Alpinestars να γίνει ο κολσσός που είναι σήμερα.
Αποτέλεσμα εικόνας για Sante Mazzarolo

Alpinestars και Sante Mazzarolo

«Υπάρχει σίγουρα κάτι ιδιαίτερο στην ιταλική σχεδίαση«, ανέφερε πρόσφατα ο Mazzarolo. «Αυτή η κουλτούρα μπορεί να προέρχεται από το γεγονός ότι, επί αιώνες, οι Ιταλοί ανέπτυξαν και κατανόησαν τον σχεδιασμό που κορυφώθηκε κατά την Αναγέννηση«.
«Οι Ιταλοί, νομίζω, πάντα γνωρίζουν πώς να συνδυάζουν προϊόντα με εμπειρίες«, πρόσθεσε. «Μόδα, υποδήματα, γρήγορα αυτοκίνητα, τρόπος ζωής, αθλήματα και φυσικά μοτοσικλέτες. Ειδικά το κεφάλαιο μοτοσυκλέττες είναι το αποκορύφωμα όλων αυτών των πραγμάτων: Αποτελούν την ταχύτητα, την ελευθερία, τις εμπειρίες και είναι φυσικά συνυφασμένες με την εμφάνιση και την ασφάλεια του αναβάτη. Ακόμη πιο σημαντικό είναι ότι οι ιταλικοί μηχανικοί κατανοούν την αισθητική και τη συναισθηματική πτυχή όσο οι αντίστοιχοι σχεδιαστές συνεργάτες τους! Υπάρχει σπάνια έλξη μεταξύ της μηχανικής και του σχεδιασμού και η ιδέα ότι το σχέδιο είναι κατανοητό και εκτιμάται από όλους είναι ένα τεράστιο μέρος του τι τελικά κάνει το ιταλικό σχέδιο τόσο μοναδικό«.
Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Ducati, Claudio Domenicali, αποτελεί μεγάλο μέρος όσων αναφέρει ο Mazzarolo. «Κάθε Ducati είναι κι ένα σύμβολο της ιταλικής κουλτούρας, του στυλ και της ιδιοφυΐας. Στη Ducati, όταν αναφέρουμε «να είσαι Ιταλός», έχουμε κατά νου ότι η μοτοσικλέτα πρέπει να έχει μόνο αυτά που χρειάζεται [τίποτα περιττό] και να είναι συμπαγής, τόσο σε διαστάσεις όσο και στην συνολική της εντύπωση. Ο «ιταλικός τρόπος» δεν είναι μόνο η τέχνη και η γεύση αλλά και η βιομηχανική τεχνογνωσία που προσφέρει αξιόπιστα και όμορφα προϊόντα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο έχουμε μια μακρά παράδοση παραγωγής υψηλής ποιότητας μοτοσυκλετών στην Ιταλία.«
Αποτέλεσμα εικόνας για Claudio Domenicali

Ducati CEO: Claudio Domenicali

Αναφέραμε τα Ducati SuperSports, την 916, την MV F4 καθώς και την Alpinestars motocross μπότα. Αντίστοιχα όμως, υπάρχουν τα κλασικά και πανέμορφα σκούτερ Vespa απο την Piaggio της δεκαετίας του ’60 και του ’70… Υπάρχουν τα μοναδικά Laverda της δεκαετίας του ‘70… Τα funky V-twins της Morini… H Italjet… Αξιοσημείωτο ακόμα και το λανσάρισμα από την Moto Guzzi της θρυλικής V7, την εποχή που ήταν κρατική και υποχρεωμένη να επικεντρωθεί σε πρακτικά κατασκευές (όπως τα σκούτερ). Όπως επίσης και η γνωστή πλέον ιστορία με τον Κόμη Boselli της Mondial που πούλησε στον Soichiro Honda μια γνήσια μοτοσυκλέτα GP στα τέλη της δεκαετίας του ’50 προς μελέτη και δημιουργία αντίστοιχων μοτοσυκλετών. Ένα γνήσιο, αγωνιστικό Mondial 125 CC είναι ακόμα και τώρα η πρώτη μοτοσυκλέτα έκθεμα, στην είσοδο του Honda Motegi Collection Hall.  Και αυτή, η πλήρης κυριαρχία της Ιταλίας στη σκηνή των GP μεταξύ του ’49 και του ’79, είχε σαν αποτέλεσμα οι ιταλικές μάρκες να κατακτήσουν σχεδόν 70 παγκόσμιους τίτλους.
Αποτέλεσμα εικόνας για Mondial 125 Honda Motegi Collection Hall

Το αγωνιστικό Mondial 125 CC στην είσοδο του Honda Motegi Collection Hall

Πώς λοιπόν, οι Ιταλοί ανακάμπτουν γρήγορα ακόμα και από την σχεδόν ολική καταστροφή μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και αποτελούν μια κυρίαρχη δύναμη στην βιομηχανία κατασκευής μοτοσικλετών…? Με απλά λόγια, οι Ιταλοί κάνουν τα πράγματα με διαφορετικό τρόπο: Προσθέτουν απλά λίγο κόκκινο πιπέρι και Asiago στη συνταγή. Παθιασμένοι στην ήττα και συναισθηματικοί στη νίκη. Με δύναμη και εμπιστοσύνη στην παράδοση και την γενεαλογία μιας κοινωνίας που έχει δομήσει… κοινωνίες. Ο χαρακτήρας κάθε δημιουργίας τους αναμειγνύεται με στυλ. Η φαντασία στο σχεδιασμό και η αφοσίωση στη χειροτεχνία και την δεξιοτεχνία έχουν δημιουργήσει brands μοναδικά σε όλο τον κόσμο. Η μοτοσικλέτα ειδικά, έχει επωφεληθεί σε βαθμό που θα ήταν αδύνατο να φανταστεί κανείς το τοπίο των δύο τροχών χωρίς την Ιταλία.
 Απλές παρατηρήσεις από έναν λάτρη της Ιταλικής Μοτοσυκλέτας…
Σπυρόπουλος Δημήτρης.


Frankie1099

29/12/1997 - : Σχεδον 20 χρόνια τωρα μοτοσυκλετιστής. Σχεδον 20 χρόνια ονειρευομαι στους 2 τροχους... και δεσμοδρομικά! Διαχειριστής και ιδρυτικό μέλος των DesmoRiders, σε όλη μου την ζωή ζώ δίπλα σε ιταλικές δημιουργίες. Είτε στους 2 της Μπολώνια, είτε στους 4 τροχους του Μιλάνου (εδω και 3 -πλεον- γενιές...). Καλούς Δρομους σε όλους! Επικοινωνείστε μαζί μου στο Frankie1099@outlook.com.


© Copyright TheItalianJob.gr | All Rights Reserved